Θυμόσαστε τον HaVai, έναν από τους οδηγούς του Auris;
O HaVai πήγε στην έκθεση αυτοκινήτου και μας έστειλε αναμνηστική φωτογραφία.
Εσείς; Ακόμα; Κυριακή τελευταία μέρα!
[Δημοσίευση: HaVai]
Η σημερινή επίσκεψη στον πατέρα μου θύμισε τις όμορφες βόλτες με το Auris, καθώς στο τραπέζι της κουζίνας ήταν η εφημερίδα το "ΕΘΝΟΣ" (30/04/2007) γυρισμένη στη σελίδα με τη δοκιμή του Toyota Auris 1.6 MMT. Ακολούθως παραθέτω τα κυριότερα σχόλια:
[Δημοσίευση: HaVai]
Πριν μπω είχα τρομερές αμφιβολίες για τους χώρους του.
τελικά ...
1. Χώρεσα άνετα στα πίσω καθίσματα και ο μπροστινός είχε αρκετή άνεση να κάτσει
2. Με πολύ άνεση έκατσα συνοδηγός (δεν πήγα το κάθισμα τέρμα πίσω !!! και ο πίσω επιβάτης είχε αρκετό χώρο...).
3. Στην θέση του οδηγού έκατσα μπορώ να πω με σχετική άνεση μιας και πάλι δεν πήγα τελείως πίσω το κάθισμα. Το λέω πολλές φορές γιατί πρώτη φορά το συναντώ...
Γενικά αν και δεν φαίνεται απ' έξω είναι ψηλοτάβανο και σχετικά πιο ψηλό από άλλα.
4. Ο χώρος των αποσκευών είναι εξίσου ικανοποιητικός !!!!!!!
PS... o ted007 είναι 2 μέτρα
Τάδε έφη ο ted007, του οποίου αναδημοσιεύω τα σχόλια από το πρώτο μου post καθώς και μία φωτογραφία που μιλάει από μόνη της κατόπιν σχετικής άδειας του (επιτέλους!).
[Δημοσίευση: HaVai]
To Auris θα περνούσε το τελευταίο και αυστηρότερο τεστ στην απογευματινή βόλτα με τον πατέρα μου στο δρόμο προς Νέα Πέραμο. Παραθαλάσσια, γραφική και γαλήνια, η όμορφη αυτή περιοχή αποτελεί ένα ιδανικό μέρος για μια κοντινή απόδραση για καφέ ή για φαγητό.
Αφού τραβήξαμε μερικές φωτογραφίες στο μώλο της Νέας Περάμου πριν προλάβει να κρυφτεί ο ήλιος, σχολιάζαμε το Auris επισημαίνοντας πολλές λεπτομέρειες.
Ο HaVai με λύπη παρέδωσε τ' αυτοκίνητο, γιατί ο 5ος στην σειρά blogger
ήταν έτοιμος να κάτσει στην θέση του οδηγού!
Το όνομα αυτού, Διονύσης Μ. ο οποίος πέρασε την γνωστή ιεροτελεστία...
ήρθε από τα γραφεία μας να μας γνωρίσει και να βγάλουμε και την καθιερωμένη πλέον φωτογραφία.
Μόνο που ο Διονύσης, είχε και μια ενδιαφέρουσα πρόταση να μας κάνει...
[Δημοσίευση: HaVai]
Φεύγοντας από το σταθμό της "Νερατζιώτισσας" φτάσαμε στο Ναύπλιο, την πόλη που κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στις επιλογές και στην καρδιά των εκδρομέων, που αγαπούν την ιστορία, τη φύση, τη θάλασσα, την περιήγηση στους αρχαιολογικούς χώρους και τα μνημεία.
Στη διαδρομή είχα την ευκαιρία να ακούσω τα γυναικεία σχόλια και παρατηρήσεις της συνοδηγού μου. Μπορεί να μην κατέγραψα αυτολεξεί τα λόγια της Ζέφης, παραθέτω όμως παρακάτω τα βασικότερα που μπορώ να θυμηθώ με όσον το δυνατό μεγαλύτερη ακρίβεια:
- Μοντέρνος σχεδιασμός
- Δυναμικό
- Πρωτότυπο ταμπλό
- Εύκολος χειρισμός λειτουργιών
- Εργονομικό και ταυτόχρονα πολυτελές
- Ωραία ταπετσαρία
- Άνετοι χώροι
- Προσεγμένο
- Ιδιαίτερη φροντίδα για τον συνοδηγό (αυτόνομη ρύθμιση θερμοκρασίας, προειδοποίηση για ζώνη)
- Ξεκούραστο ταξίδι
Πριν πάμε για φαγητό στο κέντρο της πόλης δεν ξεχάσαμε να επισκεφτούμε το επιβλητικό κάστρο του Παλαμηδίου. Η αλήθεια είναι ότι η πείνα δεν μας επέτρεψε να βγάλουμε πολλές φωτογραφίες και να απολαύσουμε τη θέα της πόλης του Ναυπλίου για πολλή ώρα.
Ο καιρός είχε αρχίσει να χαλάει. Πυκνά σύννεφα κάλυψαν τον ήλιο και ο αέρας έκανε αδύνατο να γευματίσουμε στα "Φανάρια", στο γνωστό στέκι στον όμορφο πεζόδρομο της Σταϊκοπούλου. Έτσι προτιμήσαμε τον εσωτερικό χώρο της "Παλιάς Ταβέρνας" που ανεπιφύλακτα προτείνουμε.
Μετά το τέλος του φαγητού μας περιηγηθήκαμε στα γραφικά σοκάκια της παλαιάς πόλης χαζεύοντας τα τουριστικά μαγαζιά και τραβώντας αρκετές φωτογραφίες, τις οποίες θα δημοσιέυσω σε επόμενο post με γενικότερες εντυπώσεις από το Ναύπλιο. Η παραμονή μας στο Ναύπλιο τέλειωσε με ένα καφέ στην παραλία με θέα το Μπούρτζι.
Αν η ημέρα είχε και άλλες ώρες θα πηγαίναμε και αλλού. Αναρωτιόμουν πως θα ήταν το νυχτερινό ταξίδι της επιστροφής με το Auris... Λίγο έξω από το Ναύπλιο άναψε η ένδειξη "Low Fuel" και μας έκανε να ανησυχήσουμε λίγο ώσπου να βρούμε το μοναδικό βενζινάδικο στη διαδρομή μας προς Πειραιά, στα Μέγαρα.
Κατά τα άλλα το ταξίδι μας με το Auris ήταν άνετο με τη μουσική των Πύξ Λάξ να μας κρατάει συντροφιά. Tο ηλεκτρικό τιμόνι καθιστούσε τη χάραξη της επιθυμητής πορείας πολύ εύκολη, ενώ η εξαιρετική αποτελεσματικότητα των φρένων έκανε το Auris πιο σίγουρο και αξιόπιστο. Πολύ σημαντική στο άνετο ταξίδι μας ήταν και η καλή ηχομόνωση της καμπίνας των επιβατών ακόμα και στις υψηλές ταχύτητες.
[Δημοσίευση: HaVai]
Έχοντας κανονίσει να πάρω άδεια από τη δουλειά καταναλώνοντας έτσι την τελευταία ημέρα αδείας του έτους 2006 και έχοντας συνοδηγό τον Θοδωρή (μην με ρωτήσετε πως κατάφερε και εκείνος να λείψει από τη δουλειά&) ξεκινήσαμε για καφέ στη Χαλκίδα με τις ιδανικότερες κλιματολογικές συνθήκες.
Περνώντας από την εντυπωσιακή Καλωδιακή (κρεμαστή) Γέφυρα, κάναμε μια μικρή περίηγηση στο κέντρο της πόλης με το Auris. Κατόπιν περνώντας από την Παλιά Κινητή Γέφυρα φτάσαμε στο τουρκοβενετσιάνικο φρούριο Καράμπαμπα, θέση απ' όπου έχει κανείς πανοραμική θέα της Χαλκίδας και του Ευβοϊκού κόλπου.
Εκεί τραβήξαμε πολλές φωτογραφίες το Auris με φόντο την πόλη της Χαλκίδας αλλά και άλλες πολλές, πιο ειδικές με το Auris, τις οποίες θα παρουσίασω σε επόμενο post με τα αντίστοιχα σχόλια.
H ώρα του πολυπόθητου καφέ είχε φτάσει. Οι βιντεοκλήσεις μας σε φίλους είχαν σκοπό να τους& τρελάνουν. Χαρακτηριστικά αναφέρω την αντίδραση του Βασίλη που δεν σταμάτησε να μας μουτζώνει όταν κατάλαβε που βρισκόμασταν και σε τι φάση είμασταν!
Φέυγοντας από Χαλκίδα στις 14:15, φτάσαμε στο σταθμό της "Νερατζιώτισσας" στις 15:00, όπου θα άλλαζα συνοδηγό και θα έθετα νέο προορισμό:
- "Πώς σου φαίνεται η ιδέα να φάμε στο Ναύπλιο;"
- "Αν και είμαι λίγο κουρασμένη από τη δουλειά, θα το ήθελα πολύ&"
[Δημοσίευση: HaVai]
Οι σχεδιαστές του Auris έβαλαν τα δυνατά τους στο σχεδιασμό του σαλονιού, προσφέροντας μία μεγάλη χυτή κονσόλα έως τη βάση του χειρόφρενου. Με αυτή την κίνηση συγκέντρωσαν όλα τα χειριστήρια κοντά στο τιμόνι, ακόμα και τον επιλογέα ταχυτήτων που βγαίνει ψηλά, μέσα απ' την κονσόλα.
[Δημοσίευση: HaVai]
Tο Toyota Auris αλλάζει& χέρια από blogger σε blogger. Εγώ, τέταρτος σε σειρά blogger, έπειτα από τους Titana, Dimitri και Cpil, θα το έχω στη διάθεσή μου για τρεις μέρες, για να κάνω ένα test-drive διαφορετικό από τα συνηθισμένα.
Φτάσαμε 17:45 με τον Θοδωρή στο Ν.Ηράκλειο και ολοκληρώνοντας όλα τα διαδικαστικά για την παραλαβή του Auris, οι άνθρωποι της Toyota Hellas μας ευχήθηκαν να περάσουμε καλά δίνοντας μας δώρο μια ψηφιακή μηχανή!
Επόμενη στάση ήταν στην Ogilvy όπου γνωριστήκαμε με την Χριστίνα, με την οποία ανταλλάξαμε αρκετές εργασιακές εμπειρίες και εντυπώσεις.
Κατόπιν μίας μικρής σύσκεψης, η απόφαση βγήκε γρήγορα. Προορισμός μας ήταν η Σαρωνίδα.
Ο cpil επέστρεψε στην Αθήνα και το Auris έχει περάσει ήδη στον επόμενο blogger.
Παρ' όλα αυτά, περιμένουμε το video του cpil και μόλις αυτό είναι έτοιμο, θα σας το παρουσιάσουμε. Πάντως, αν κρίνουμε από την προετοιμασία... έχει αρκετή δουλειά.
Οδηγός του Auris για τις επόμενες μέρες, είναι ο HaVai ο οποίος μας μαρτύρησε λίγο από τα σχέδια του και ζηλεύουμε ήδη :-(
Καλά να περάσεις HaVai και εμείς εδώ θα είμαστε για να το παρουσιάσουμε!
RSS: